Տանը փակված մոր՝ ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու և սեփական կյանքի վերահսկողությունը ձեռքն առնելու ձգտումը տան փոփոխվող տարածական ու ժամանակային իրականության մեջ անսովոր վերակերպման սկիզբ է դառնում։ Ստվերներն ու ուրվագծերը բացահայտում են այն սյուրռեալիստական ձևերը, որոնցով տանը պարտականության զգացումով անցկացրած ժամանակը փոխում է մեզ, մինչ համարձակվում ենք հարց տալ. «Ինչպե՞ս կարող եմ դեռ ազատ լինել»։ Համավարակի մեկուսացման շրջանում մայրության նոր շրջանի և հետծննդյան ընկճախտի մասին պատմող դիմանկար արևմտահայերենով՝ ռեժիսորի վտանգված մայրենի լեզվով։

Ստեղծագործական կազմը
Պրոդյուսեր՝ Անահիտ Յաղճյան
Ռեժիսոր՝ Անահիտ Յաղճյան
Սցենարի հեղինակ՝ Անահիտ Յաղճյան
Օպերատոր՝ Լորեն Գիտերաս
Հնչյունային ձևավորող՝ Արմեն Բազարյան
Մոնտաժող՝ Էմիլի Քարգիլ
Նկարահանվել է Անահիտ Յաղճյանը:
Արտադրությունը՝ Medulla Creative

Մրցանակներ
«Սև արջ» մրցանակ ձայնի լավագույն օգտագործման համար, Աթենքի ՄԿՓ, 2026

Անահիտ Յաղճյան
Ամերիկահայ անկախ սցենարիստ, ռեժիսոր և պրոդյուսեր, աշխատում է փորձարարական, վավերագրական և խաղարկային կինոյի ոլորտներում։ Ծնվել է 1989–ին Բուլղարիայում: Նրա գործերի առանցքում պատմության, իշխանության, հիշողության, սահմանային վիճակների, սյուրռեալի և վեհի մշտական հետազոտությունն է։ Իրական պատմություններ անելու ձգտումը, նույնիսկ երբ դրանք ծնվում են երևակայությունից, ձևավորվել է դեռ վաղ տարիքից՝ տեսողական պատումի հանդեպ ունեցած սիրուց, որն ամրապնդվել է համալսարանական տարիներին և լիարժեք զարգացել Հայաստանում ապրելիս։ Այստեղ նա ստեղծել է միջազգային ճանաչում ստացած «140 դրամ» խաղարկային կարճամետրաժը (Camerimage, Կլերմոն-Ֆերան, 2013), «Պարույր» լիամետրաժ վավերագրական ֆիլմի ստեղծագործական հիմքը դրել (IDFA-ի Bertha հիմնադրամ, 2015, «Ոսկե ծիրան», 2017), ինչպես նաև նկարահանել է մեծ տարածում գտած «Լևոն․ հրաշալի կյանք» թվային վավերագրական ֆիլմը (2013)։ Վերադառնալով Լոս Անջելես՝ Յաղճյանը նկարահանել է «Corpus Callosum» փորձարարական եռապատումը (2014–2016), ինչպես նաև «Փոխանցում» գիտաֆանտաստիկ կարճամետրաժ խաղարկային ֆիլմը (2019), որը ներկայացվել է BFI Flare և Վանկուվերի Queer ԿՓ-երում։ Հետագայում Գլենդեյլի ReflectSpace պատկերասրահի պատվերով կյանքի է կոչել «Հիշե» վավերագրական հուշապատումը (2021)։ Նրա վերջին փորձարարական աշխատանքը՝ «Ընտանեկան հարաման» (2025), ստեղծվել է Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնադրամի աջակցությամբ և իր համաշխարհային պրեմիերան ունեցել Ռոտերդամի ՄԿՓ-ում։ Այժմ Յաղճյանն ավարտում է իր նոր խաղարկային ֆիլմի՝ «Նելլի»-ի հետարտադրական աշխատանքները: Նա իրեն համարում է աշխարհի քաղաքացի, ապրում և ստեղծագործում է Լոս Անջելեսում։

Ֆիլմացանկ
Արմենցի. Բուլղարիայի հայերը (վավեր., 2010), Արայի լավը, վատը և տգեղը (վավեր., 2011), Լևոն. հրաշալի կյանք (կ/մ, 2013), Corpus Callosum (կ/մ, 2016), Փոխանցում (կ/մ, 2019), Ուեսթսայդի համար խելքը կորցրած (վավեր., 2019), Ձեռք ձեռքի (վավեր., 2020), Գեղեցիկ բան (վավեր., 2021), Հիշե (վավեր., 2021), Ձևափոխիչ (վավեր., 2022), Ընտանեկան հարաման (վավեր., 2025):