Ծնվել է 1972-ին: Արվեստի մագիստրոս է: Ավելի քան քսան տարի կինոասպարեզում է` նախկինում լինելով Մակեդոնիայի ֆիլմադարանի տնօրենը: Մակեդոնիայի ազգային ներկայացուցիչն է Eurimages-ում (Եվրախորհրդի Եվրոպական կինոյի աջակցության հիմնադրամ), եղել է նաև FIAF-ի (Կինոարխիվների միջազգային դաշնություն) գործադիր կոմիտեի և ACE-ի (Եվրոպական ֆիլմերի արխիվների ընկերակցություն) ակտիվ անդամ: 2015-ին նշանակվել է Մակեդոնիայի կինոգործակալության տնօրեն: 2013-ին երկրորդ անգամ է ընտրվել FIAF-ի գործադիր կոմիտեի անդամ, իսկ 2014-ին չորրորդ անգամ՝ ACE-ի գործադիր կոմիտեի անդամ: Աջակցել է մակեդոնական կինոյի զարգացմանը, ազգային կինոժառանգության պահպանմանն ու միջազգային կապերի ամրապնդմանը: Նրա՝ որպես կինոդարանի տնօրենի ուշադրության կենտրոնում է եղել թվայնացման նոր ծրագրերի ներդրումը մակեդոնացի նշանավոր հեղինակների մի շարք ֆիլմերը վերականգնելու և պահպանելու նպատակով: Վերջին քսան տարում լսատեսողական ժառանգության եռանդուն հետազոտական աշխատանք է կատարել որպես Eureka Audiovisual-ի փորձագետ Արևմտյան Բալկանների երկրների և Հարավ-արևելյան կինոցանցի անդամ երկների կապերի գծով: Կինոյի պատմության, տեսության, կինոյի և գրականության կապերի և լսատեսողական ժառանգության պահպանման վերաբերյալ բազմաթիվ հրապարակումների ու հոդվածների հեղինակ է: Երկու տարի առաջ դարձել է Սկոպյեի դրամատիկական արվեստների ֆակուլտետի լսատեսողական արխիվացման դոցենտ:

Ռեժիսոր: Ծնվել է 1950-ին Երևանում: 1975-ին ընդունվել է Երևանի Խ. Աբովյանի անվ. մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի ռեժիսորական բաժին (կուրսի ղեկավար` Գ. Մելիք-Ավագյան): 1980-ին, ավարտելով ինստիտուտը, մեկնել է Մեղրի, ուր աշխատել է որպես տեղի ժողովրդական թատրոնի ռեժիսոր: 1981-1984 թթ. ռեժիսոր է եղել հեռուստաֆիլմերի «Երևան» ստուդիայում: 1987-ին ընդունվել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիա, այնուհետև` աշխատանքի անցել «Հայկ» կինոստուդիայում որպես փաստավավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր: 1988-ին նրա «Թատերական հրապարակ» ֆիլմը մասնակցել է Սվերդլովսկի ոչ խաղարկային ֆիլմերի 1-ին ՄԿՓ-ին և արժանացել ժյուրիի մրցանակին:1989-ին նույն ֆիլմը Կիևի ՄԿՓ-ում ստացել է Մեծ մրցանակ, իսկ 1990-ին Հարությունյանը հրավիրվել է այդ փառատոնին` որպես ժյուրիի անդամ: Նրա աշխատանքները միջազգային կինոփառատոներում արժանացել են տարբեր մրցանակների:Ավելի քան 20 ֆիլմի հեղինակ է

Ծնվել է 1955թ. դեկտեմբերի 26-ին Երևանում (Հայաստան): Դիպլոմ է ստացել ինչպես ֆիլմի, այնպես էլ թատրոնի ռեժիսուրայի գծով: Իր կարիերայի սկզբում նկարահանել է և հաճախ նկարահանվել որոշ խաղարկային և կարճամետրաժ ֆիլմերում, ինչպես նաև բազմաթիվ հայտնի պիեսներում: Նա նկարահանել է 50 ֆիլմ, որոնց համար ստացել է ավելի քան 25 նշանակալի միջազգային մրցանակներ, այդ թվում` Հյուսթոնի միջազգային կինոփառատոնի Ոսկե մրցանակը 1994թ.: Բոլորովին վերջերս ՀՀ նախագահի կողմից նրան պատվել են Մովսես Խորենացի մրցանակով: 2006թ. նրան շնորհվել է “Անահիտ” մրցանակը համաշխարհային կինոյում վաստակի համար Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության կողմից: Նրա գործերից ամենահայտնիները երկու եռապատումներն են: Առաջինը, որը բաղկացած է կարճամետրաժ ֆիլմերից, ներառում է “Ապրիլը”` մեծ ընդունելություն ստացած մի ֆիլմ Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ, “Մեկնեմ, ես պետք է մեկնեմ”՚ անդադար անհրաժեշտություն փնտրել ճշմարտությունը այնպիսի վայրերում, որոնք մերը չեն, “Դեպի տուն պետք է գնամ”` ֆիլմ տուն վերադառնալու անհրաժեշտության մասին (կամ դեպի ինքդ քեզ)` միակ տեղը, ուր գտնվում է ճշմարտությունը: Սրանց հետևեցին “Ձայն բառբառոյ”, “Տեր ողորմեան” և “Լռության սիմֆոնիան”: Վերջինս դարձավ առաջին կինոնկարը, որը ներկայացվեց Հայաստանի ակադեմիական մրցանակի` որպես լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ: “Քրմուհին”` նրա վերջին աշխատանքն է, որի համաշխարհային պրեմիերան կայացավ Գրաումանի չինական թատրոնում: Չալդրանյանը հայտնի է յուրահատուկ հակվածությամբ` իր ֆիլմերում կատարել մեկից ավելի դերեր. նա սովորաբար և գրող է, և նկարիչ, և հագուստի ձևավորող, ինչպես նաև դերասան և պրոդյուսեր: Ներկայումս, ավարտելով “Քրմուհին”, նա մի քանի նախագծեր ունի, որոնցից մեկը մեծ արժեք ունի իր համար` ֆիլմ Հայոց ցեղասպանության մասին, քանի որ 2015թ. հիշվելու է Եղեռնի 100-ամյակը: Դեպի իր արմատները և նախնիները, իր երկիրը և ժողովուրդը պարտքի զգացումով լցված` Չալդրանյանը շարունակում է ստեղծել արվեստ, որը մարտահրավեր է նետում մշակույթի սահմաններին և ուղղորդում մեզ հուսալ, սիրել և բարություն անել ուրիշներին:

Ծնվել է Մոնտեվիդեոյում (Ուրուգվայ): Ավարտել է "Սա գրադա Ֆամիլիան" և ACUEU-ում` մասնա գիտացել ան գլերենի մեջ: Սոցիալական աշխատող է եղել Բարեկեցության նախարարությունում:1978-ից բնակվում է Բուենոս Այրեսում: Որպես դերասան ձևավորվել է անկախ թատրոնում` Ռոբերտո Դուրանի, Ա գուստին Ալեսսոյի և Կառլոս Ֆեռնանդեսի նման ուսուցիչների ղեկավարությամբ: Հանդես է եկել Չեխովի, Շեքսպիրի, Օդեթսի, Լորկայի, Բորխեսի և այլոց գործերում: Նվիրվել է արվեստի ու մշակույթի ուսումնասիրությանը և մասնակցել տարբեր դասընթացների ու սեմինարների ամբողջ աշխարհում: Մշտապես դասախոսում է և գրում զանազան լրավամիջոցների, այդ թվում` Բուենոս Այրեսի "Դիարիո Արմենիա՚-ի համար: Այժմ աշխատում է շուտով հրապարակվելիք երկու թեմայի վրա` "Հայկական կինոյի պատմություն" և "Դանիացիների ներկայությունը Հայոց ցեղասպանության մեջ":

Ինտերֆիլմի՝ կինոյի միջեկեղեցական միջազգային կազմակերպության նախագահ։ Մանկավարժական և բողոքական աստվածաբանական կրթությունը Բեռնում ստանալուց հետո ծառայել է որպես հոգևոր հովիվ՝ հիմնականում շեշտը դնելով երիտասարդական շարժման վրա։ Դպրոցներում կրոն, էթիկա և լրատվություն դասավանդող ուսուցիչների վերապատրաստման մասնագետ է։ 16 տարի եղել է շվեյցարական բողոքական եկեղեցիների ֆիլմերի լիազոր՝ ներառելով ոչ կինոթատրոնների և վիդեո տարածման պատասխանատու։ Հանդիսանում է Բեռլինում, Կաննում, Մոնրեալում և այլուր Ինտերֆիլմի և էկումենիկ ժյուրիների անդամ։

Ծնվել է 1975թ․ օգոստոսի 13-ին Էջմիածին քաղաքում։1992-ին ավարտել է տեղի Խ․Աբովյանի անվան դպրոցը։ 1991-ին ավարտել է Էջմիածնի Ե․Թադևոսյանի անվան նկարչական դպրոցը։ 1998-ին ընդունվել է ՍևանիՎազգենյան հոգևոր ճեմարանը։ 1998-99 թթ․ ուսումը շարունակել է Էջմիածնի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում։ 1999-ի մայիսին ձեռնադրվել է սարկավագ։ 2000թ․ Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում պաշտպանել է ավարտաճառ՝ "Խոսրով Անձևացու "Պատարագի մեկնության" աստվածաբանությունը թեմայով։ 1999-2000թթ․ աշխատել է ՔԴՔԿ-ում որպես հանրակրթական դպրոցների կրոնի ուսուցիչների վերապատրաստման գրասենյակի պատասխանատու։ 2004թ․ հունվարի 14-ին ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա՝ ձեռամբ Ն․Ս․Օ․Տ․Տ․ Գարեգին Բ Վեհափառ Հայրապետի։ Աշխարհաբար թարգմանությամբ հրատարակել է Անձևացու "Պատարագի մեկնություն" աստվածաբանական գործը և Վարդան Այգեկցու "Խրատ բոլոր քահանաներն" քարոզախոսական երկը։ 2001-03թթ․ սովորել և ավարտել է Մեծ Բրիտանիայի Լիդսի համալսարան՝ ստանալով բակալավրի աստիճան աստվածաբանության գծով։ 2003-04թթ․ սովորել և ավարտել է Մեծ Բրիտանիայի համալսարանը՝ ստանալով MTh in Sistematic Theology աստիճան։ 2004թ․ հոկտեմբերին նշանակվել է Սևանի Վազգենյան հոգևոր ճեմարանի տեսճի պաշտոնակատար։ 2005թ․ նշանակվել է նույն ճեմարանի տեսուչ։ 2006թ․ պաշտպանել է վարդապետական թեզ "Ֆեմինիստ փրկաբանության վերլուծության փորձ" թեմայով և ստացել մասնավոր վարդապետական գավազան։

Փիթեր Մալոունը ավստրալացի կաթոլիկ հոգևորական է, Սուրբ Սրտի միսիոներ։
Սովորել է Կանբեռայում՝ Ավստրալիայի ազգային համալսարանում ստանալով արվեստի պատմության աստիճան և Հռոմի Գրեգորիան համալսարանում աստվածաբանության լիցենզիանտի աստիճանի համար։ Մելբուրնի Յառայի աստվածաբանական միությունում դասավանդել է Հին կտակարան, աշխատել ազգային պասոտորական ինստիտուտում և Մելբուրնի "Կյանքի սիրտ" հոգևոր կենտրոնում։ 1989ճին ընտվել է OCIC (Կաթոլիկների կինոկազմակերպության) նախագահ Փասիֆիքում, իսկ 1998-2005 թթ․՝ OCIC-ի համաշխարհային նախագահ։ OCIC-ի և UNDA-յի միացումից հետո դարձել է SIGNIS-ի, Աշխարհի կաթոլիկների կապի ասոցիացիայի նախագահ 2001-05թթ․ Այժմ աշխատում է SIGNIS-ի կինոյի բաժնում։ 1968-ից զբաղվել է ֆիլմեր մեկնաբանելով, հրատարակել կինոյին վերաբերող գրքեր և հոդվածներ, հանդես եկել որպես բազմաթիվ OCIC/SIGNIS և էկումենիկ ժյուրիների անդամ։