Ճապոնական կինոյի ականավոր դեմքերից մեկն է: Ծնվել է 1945-ին Մաեբասիում, Գունմա պրեֆեկտուրայում: Ավարտել է Վասեդա համալսարանի դրամայի բաժինը, եղել է այնպիսի ռեժիսորների ասիստենտը, ինչպիսիք են Սինոդա Մասահիրոն և Ուրույամա Հիսաոն: Նրա բոլոր ֆիլմերը միջազգային ճանաչման են հասել. առաջնեկը` "Տղմոտ գետը", որ էկրան է բարձրացել 1981-ին, նվաճել է մի շարք ճապոնական և արտասահմանյան մրցանակներ, այդ թվում` Մոսկվայի 5-րդ ՄԿՓ-ի Արծաթե մրցանակը: "Կայակոյի համար" ֆիլմը 1984-ին Ֆրանսիայում արժանացել է Ժորժ Սադուլի անվան մրցանակին, իսկ "Մահվան խայթը" 1990-ին Մեծ մրցանակ է ստացել Կաննի փառատոնում:

Ամենից շատ ճանաչված է իր "Ռադիոզրույցներ" պիեսով, դրա գլխավոր դերակատարմամբ և էկրանացմամբ (1987). այս աշխատանքի համար ներկայացվել է Փուլիցերի մրցանակի և արժանացել Բեռլինի ՄԿՓ-ի "Արծաթե արջին": Հայտնի է նաև 1980-2000 թթ. Բրոդվեյից դուրս բեմադրված իր վեց մենաներկայացումներով ("Մարդիկ` ներքուստ", "Զվարճանքի տունը", "Հարբեցողությունն Ամերիկայում", "Սեքս, թմրադեղեր և ռոքնռոլ" "Իմ ճակատով հատակին մեխ խփելիս", "Վեր կաց և զգա սուրճի բույրը"), որոնց համար երեք "Օբի" մրցանակ է ստացել: Բացի "Ռադիոզրույցներից", որը 2007-ին վերակենդանացավ Բրոդվեյում, մի շարք մեծ պիեսներ է գրել, որոնց թվում են "արվԱրձանիան՚" (subUrbia), ՙԿրակարանը՚, "Կարմիր հրեշտակը", "Կարճլիկ-հաստլիկը": Հեղինակել է երեք վեպ` "Ծառուղի", "Վատնված գեղեցկություն" և վերջերս լույս տեսած "Ծակծկված սիրտը", ինչպես նաև "Գրառումներ ընդհատակից" նովելը: Որպես դերասան հանդես է եկել բազմաթիվ ֆիլմերում և հեռուստածրագրերում, նկարահանվել Ռոբերտ Օլթմանի "Քեյնի խռովության դատավարությունը", Ատոմ Էգոյանի "Արարատ", ինչպես նաև "Պաշարման մեջ" և "Հրաշքների երկիր" ֆիլմերում: Վերջերս Ադրիան Բրոուդիի և Բիյոնսե Նոուլզի հետ խաղացել է "Կադիլակ Ռեքորդս" կինոնկարում: Այժմ կատարում է կապիտան Դենի Ռոսի դերը "Օրենք և կանոն. քրեական մտադրություն" սերիալում:

Ծնվել է Վարշավայում, 1960-ին: Դանիայում բարձրագույն կրթություն ստանալուց հետո արվեստի և կինոյի պատմություն է ուսանել Փարիզի I Սորբոնի համալսարանում: 1985-ին փորձնակ է եղել 20th Century Fox International-ում, 1986-ին` մշտական աշխատանքի անցել նույն ընկերության գերմանական բաժանմունքում (Համբուրգ), նախ` որպես ասիստենտ մարկետինգի բաժնում, ապա` գովազդի ղեկավար: 1991-ին ստացել է մարկետինգի ղեկավարի պաշտոնը: 1995-ին հաստատվել է Համբուրգում` պաշտոնավարելով որպես Կինոմարկետինգի (Deyhle-BՊr Medienholding) կառավարիչ տնօրեն: Դարձել է PolyGram Filmed Entertainment-ի մարկետինգի ղեկավարը, երբ այդ ընկերությունը բացել է իր գերմանական մասնաճյուղը: Աշխատանքի անցնելով Universal-ում` Վիդերշպիլը գլխավորել է արտադրանքի տարածման բաժինը մինչև ընկերության փակվելը 2000-ին: Նույն թվականին տեղափոխվել Է Բեռլին` Tobis-StudioCanal-ի արտադրանքի տարածումը վերահսկելու: Հեռանալով Tobis-StudioCanal-ից` 2003-ին դարձել է Համբուրգի կինոփառատոնի տնօրենը: Լյուդվիգսբուրգի վարպետության գերմաներեն/ֆրանսերեն դասընթացի մշտական դասախոս է և Եվրոպական կինոակադեմիայի անդամ:

Ծնվել է 1961-ին Ուկրաինայում: Կինոյի ու հեռուստատեսության ամենամեծ պրոդյուսերներից մեկն է Ռուսաստանում: Ավարտել է Կիևի թատրոնի և արվեստի ինստիտուտը, 1983-1990 թթ. աշխատել է վավերագրական ֆիլմերի "Կիևնաուչֆիլմ" ստուդիայում: 1990-1994 թթ. եղել է Innova-Film կինոստուդիայի (Գերմանիա) գլխավոր պրոդյուսերը և ռեժիսորը: Կրթությամբ ռեժիսոր լինելով` այժմ Մոսկվայի CTC մեդիա հոլդինգի նախագահն է և վճռորոշ դեմք Ռուսաստանի ԶԼՄ-ների ոլորտում: Որպես ռեժիսոր` մի շարք վավերագրական ֆիլմեր ունի ժամանակակից Ռուսաստանի մասին, ընդ որում` 1992-ին ստեղծված "Մնաս բարով, ԽՍՀՄ" երկմասանոց կինոնկարը, որը բազմաթիվ մրցանակներ է ստացել: Շատ այլ ֆիլմերի և սերիալների պրոդյուսերն է, այդ թվում` "Սիրահարված խոհարարի հազար ու մեկ բաղադրատոմսը" (1996), "Երկու լուսին, երեք արև" (1998), "Արևելք-Արևմուտք" (1999), "Բուրժույի ծննդյան օրը" (2000), "Խեղճ Նաստյան" (2004), "Ծովաստղի ասպետները" (2004), "Վարորդ Վերայի համար" (2004), "Վիոլա Տարականովա" (2004), "Գեղեցիկ մի ծնվիր" (2005), "Կիսամշուշ", (2005), "Մեծ չարիք և մանր ստորություններ" (2005), "Արևը" (2005), "Իմ անձնական թշնամին" (2005), "Բարբիի ամուսնությունը" (2005), "Զինվորական դեկամերոն" (2005), "9-րդ գումարտակը" (2005), "Պիտեր FM" (2006), "Գժանոց" (2006), "Շոգ" (2006), "Ստարլեյ, հաղթանակ և գարուն" (2007), "Կադետություն", (2006-2007), "18-14" (2007), "Մարդաբնակ կղզին" (2008):

Ծնվել է 1949-ին Քասելում (Գերմանիա): 1968-ին ավարտել է ծննդավայրի Վիլհելմի քոլեջը: 1968-72 թթ. ուսանել է Մյունխենի հեռուստատեսության և կինոյի պետական դպրոցում: Վենդերսի, ֆոն Տրոտայի, Պետերսենի, Հաուֆի և այլոց ֆիլմերի արտադրության կառավարիչն ու գործադիր պրոդյուսերն է եղել: 1979-83 թթ. հանդես է եկել որպես կինոպրոդյուսեր, նրա թողարկած "Թեոն ընդդեմ մնացած աշխարհի" ֆիլմը (1980), որ ՙՈսկե էկրան՚ մրցանակի է արժանացել, 3 միլիոն մարդ է դիտել Գերմանիայում: 1986-2000 թթ. աշխատել է Նոր Հռենոս-Վեստֆալիա երկրամասի մշակութային կինոհիմնադրամի Filmburo NW-ում: 1994-ից դրա կառավարիչ տնօրենն է: 2003-ից այդ երկրամասի կինոհիմնադրամի Production II բաժնի ղեկավարն է: 2005-ից Լյունենի ԿՓ-ի` Գերմանական կինոյի փառատոնի մենեջերն է:

Ծնվել է 1948-ին Թուրքիայում: Դեռ դպրոցական տարիներից սկսել է հետաքրքրվել լուսանկարչությամբ, թատրոնով ուկինոյով: Համալսարանում դարձել է դերասան և ռեժիսոր, DOST անկախ թատերախմբի ուժերով բեմադրել բազմաթիվ պիեսներ: Նրա լուսանկարչական գործերը ցուցադրվել են Ֆրանսիայում և ԱՄՆ-ում: 1969-ից սկսել է վավերագրական ու կարճամետրաժ ֆիլմեր նկարահանել: Թուրքիայի Երիտասարդ կինոշարժման հիմնադիրներից և ակտիվիստներից է, վավերագրական ֆիլմերի բազմաթիվ ցուցադրություններ ու փառատոներ է կազմակերպել Թուրքիայի տարբեր շրջաններում: 70-ականներին նրա "Այլ արև", "Ողջույն", "Սարի ծաղիկը", "Թուրքիա 1971" խաղարկային և վավերագրական ֆիլմերը ճանաչման հասան արտասահմանում և հաջողության արժանացան: Այդ նույն տարիներին մասնակցել է MTV (Milliyet TV) վավերագրական հեռուստաալիքի ստեղծմանը: Մեծ ջանքեր է գործադրել նաև վերջինիս արխիվի ստեղծման համար և նկարահանել շատ վավերագրական ֆիլմեր: 1987-ին պրոդյուսեր Նալան Սաքըզլիի հետ հիմնել է VTR Film Directing Research & Production Company-ն և սկսել ֆիլմերն անկախ արտադրել: 1996-ին ակտիվորեն մասնակցել է Թուրքիայի վավերագրողների ընկերակցության հիմնադրմանը և 8 տարի եղել այդ ընկերակցության ներկայացուցիչն ու վարչության նախագահը: Աշխատում է հատկապես սոցիալական թեմաներով, ինչպիսիք են արտագաղթը, փողոցային երեխաները և սոցիալական պատմությունը: Նրա ֆիլմերը ցուցադրվել են Թուրքիայի ու արտերկրի շատ կինոփառատոներում, կազմակերպություններում և հեռարձակվել հեռուստատեսությամբ: Բուհում և ասպիրանատուրայում վավերագրական կինոյի դասընթաց է վարում: Վերջերս Մարմարայի համալարանում կինոյի և քաղաքականության մասին դասընթաց է կարդում քաղաքագիտության և միջազգային կապերի բաժնում, իսկ վավերագրական կինոյի մասին` համալսարանի Գեղարվեստի ինստիտուտում:

Ծնվել է 1954-ին Ամստերդամում: 2003-ին դարձել է Artisհիմնադրամիարքայական կենդանաբանական այգու տնօրենը: Եվրոպական կինոակադեմիայի անդամ է: Իր մասնագիտական կյանքն ու բնակատեղին փոխելուց առաջ Բալյանը երկար ժամանակ հաջողակ կինոձեռնարկու էր, կառավարիչ տնօրեն, փորձագետ և կինոպրոդյուսեր: 1975-1996 թթ. եղել է Հոլանդիայի և Բելգիայի` խաղարկային և հեռուստատեսային ֆիլմեր թողարկող, ինչպես նաև թատերական, վիդեո և հեռուստատեսային արտադրանք տարածող առաջատար կինոընկերություններից մեկի գլխավոր փայատերն ու կառավարիչ տնօրենը: 1993-ին իր բաժնետոմսերը PolyGram Filmed Entertainment-ին վաճառելով` դարձել է վերջինիս կառավարիչ տնօրենը Բենելյուքսում և 1996-ին տեղափոխվել Համբուրգ` որպես կառավարիչ տնօրեն PolyGram Filmed Entertainment-ի գործերը Գերմանիայում, Ավստրիայում և Շվեյցարիայում կարգավորելու: 1999-2002 թթ. աշխատակցել է Canal+-ին նախ` որպես խորհրդատու, ապա` մասնակցել Studio Canal նորաստեղծ եվրոպական կինոստուդիայի կառավարմանը: 2001-2003 թթ. թողարկել է իր վերջին ֆիլմը կնոջ` Վիբկե Տոպելի մասնակցությամբ: Հոլանդական առաջատար թատերախմբերից մեկի` Minerva Bioscopen-ի փայատերն ու համատնօրենն է: 1999-2001 թթ. եղել է SENTER-ի և FINE-ի` Հոլանդիայի էկոնոմիկայի նախարարության հիմնած երկու հաստատությունների կինոխորհրդատուն, իսկ 2005-2007 թթ.` Հոլանդական կինոհիմնադրամի վարչության անդամ: 2008-ից Հոլանդական կինոթանգարանի վարչության անդամ է: Իմանալով, որ Natura Artis Magistra-ն նոր տնօրեն է փնտրում, Բալյանը որոշել է փոխել իր կյանքը և իրականացնել մանկության երազանքը` դառնալ կենդանաբանական այգու տնօրեն, մի բան, որ նրան հնարավորություն կտար դրսևորելու իր խորին հետաքրքրությունը բնաշխարհի հանդեպ: 1838-ին հիմված Natura Artis Magistra-ն շահույթ չհետապնդող հիմնադրամ է և ներքաղաքային կենդանաբանական այգի Ամստերդամի կենտրոնում: Բալյանի ղեկավարությամբ ապագայի բացառիկ ծրագիր է մշակվել և արդեն մասամբ իրականացվել` էապես մեծացնելով կենդանաբանական այգու բնակիչների և այցելուների թիվը:

Ծնվել է Հայաստանում, 1976-ին և 1981-ին` ընտանիքի հետ արտագաղթել Լոս Անջելես: Հոր` Հայկի լուսանկարչական լաբորատորիայում քառամյա փորձառությունից հետո, քոլեջում սովորելիս, սկսել է զբաղվել ազատ ֆոտոլրագրությամբ` մշակույթի, կինոյի, ներգաղթի և սպորտի մասին նյութեր տալով Հարավային Կալիֆորնիայի հայկական համայնքում և Լեռնային Ղարաբաղում: Նրա աշխատանքները հրապարակվել են MovieMaker Magazine, Written By, Ararat Quarterly, Armenian International Magazine (AIM) և The Armenian Reporter պարբերականներում: Արկի զոհ դարձած ղարաբաղցու մասին պատմող «Լույս և փական» պատմվածքի համար Էրիկն արժանացել է «Նոր դարի գրող» մրցանակին (New Century Writer’s Award), իսկ «Առատության երկիր» սցենարի համար` AFFMA-ի (Կինոյի, երաժշտության և արվեստի «Արփա» հիմնադրամ) մրցանակին: Հարավային Կալիֆորնիայի համալսարանի Կինոյի և հեռուստատեսության դպրոցում ռեժիսուրա, կինոդրամատուրգիա և օպերատորություն է սովորել` ուսումն ավարտելով որպես արվեստի մագիստրոս կինոյի գծով: Ամառները ճանապարհորդել է Հարավային Կովկասում` լուսանկարելով Լեռնային Ղարաբաղի հետպատերազմյան կյանքը: 2007-ին սեփական սցենարով նկարահանել է «Կապույտ ժամը»` իր առաջին խաղարկային ֆիլմը, որի պրեմիերան կայացել է Սան Սեբաստիանի 55-րդ ՄԿՓ-ում, «Նոր ռեժիսոր» մրցանակին հավակնող ֆիլմերի մրցույթում: AFFMA-ի 10-րդ ՄԿՓ-ում այդ ֆիլմի համար ճանաչվել է լավագույն ռեժիսոր: «Ոսկե ծիրան»5-րդ ՄԿՓ-ում Նազարյանը «Ոսկե ծիրանի» է արժանացել «Հայկական համայնապատկեր» ծրագրի լավագույն ֆիլմի համար, Էկումենիկ ժյուրիի, Վարչապետի և Մշակույթի նախարարության մրցանակներին: 2008-ին «Հսկաներ» սցենարի համար ստացել է Ամերիկյան կինոակադեմիայի Նիքոլ դրամաշնորհը: Կինոակադեմիայի պատմության մեջ առաջին հայն է, որ արժանացել է այդ դրամաշնորհին:

Կինոգետ, Հայաստանի կինոգործիչների միության անդամ, Հայաստանի կինոգետների և կինոլրագրողների ասոցիացիայի անդամ, պրոֆեսոր: Ծնվել է 1949-ին Երևանում, հայտնի կինոռեժիսոր Յուրի Երզնկյանի ընտանիքում: 1971-ին ավարտել է Երևանի պետհամալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, ապա` ուսումը շարունակել Մոսկվայի արվեստաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտում: 1973-1989 թթ. աշխատել է Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության վարչությունում որպես ստեղծագործական մասնաճյուղերի նախագահ: 1986-ին ընտրվել է այդ միության քարտուղար: 1977-ից դասախոսել է Աբովյանի անվ. մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի կինոյի և հեռուստատեսության ամբիոնում, 1996-ից դասավանդում է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում: 2000-ից նույն ինստիտուտում ղեկավարում է կինոգետների արվեստանոցը: Կինոյին և հեռուստատեսությանը նվիրված հոդվածների, «Կինոարվեստի դերը մատաղ սերնդի դաստիարակության գործում» (1986), «Հայկական հեռուստատեսության գեղարվեստական հաղորդակցության սկիզբը» (2008) գրքերի հեղինակն է: 2006-ին նշանակվել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի` ուսումնագիտական գծովպրոռեկտոր:

Ծնվել է Նիմում: Ֆրանսիական գրականության գիտակ է, դոկտոր, «Ֆելլինի. մի երազանք, մի կյանք» (1997) և այլ գրքերի հեղինակ, մասնավորապես` Վուդի Ալենի, Պեդրո Ալմոդովարի և Էմիր Կուստուրիցայի մասին: Կինովերլուծություն, նոր տեխնոլոգիաներ և վավերագրում է դասավանդում, համագործակցում Jeune Cinռma և www.iletaitunefoislecinema.com հանդեսների հետ: Ֆրանսուազ Օնտենիանտի հետ գրել է «Դպրոցը` սրտում. ալլեգրո, բայց ոչ այնքան» գիրքը դպրոցի մասին և ղեկավարել կինոյին վերաբերող շատ հեղինակային աշխատություններ: L’Harmattan հրատարակչության «Նոր մանկավարժություն» (Nouvelles Pռdagogies) շարքի ղեկավարն է: Ղեկավարում է նաև Nouvel Observateur թերթիhttp://bibliobs.nouvelobs.com/blog/cinelivres կայքում կինոյին վերաբերող նոր գրքերի բլոգը: Այժմ Ֆեդերիկո Ֆելլինիին նվիրված «Ֆելլինիչիտտա» համատեղ գիրքն է պատրաստում, որը լույս կտեսնի 2009-ի սեպտեմբերին:

Ծնվել է 1954-ին Պավիայում (Իտալիա): Ապրում է Հռոմում: Պրոֆեսիոնալ կինոքննադատ է, մասնավորապես բրազիլական և արգենտինական կինոյի մասնագետ: 1990-ից սկսած` քննախոսականներ է գրում Իտալիայի, Իսպանիայի և Բրազիլիայի կինոհանդեսների համար և ամեն տարի մասնակցում գլխավոր եվրոպական կինոփառատոներին (Ռոտերդամ, Բեռլին, Կանն, Լոկառնո, Վենետիկ, Սան Սեբաստիան, Լոնդոն և այլն): Հիմնական փառատոներում ցուցադրվող բրազիլական ֆիլմերի մասին 2003-ից ի վեր ամեն ամիս գրում է www.musibrasil.net կայքում: 2008-ից FIPRESCI-ի անդամ է: Պեզարոյի Նոր կինոյի փառատոնի (Իտալիա), Լաս Պալմաս դե Գրան Կանարիայի ՄԿՓ-ի (Իսպանիա), Ֆրիբուրի ՄԿՓ-ի (Շվեյցարիա) խորհրդատուն է և փառատոնային ծրագրի համադրող: Մտահղացել և կազմակերպել է շատ ցուցադրումներ և հետահայաց ցուցադրություններ:

Կինոգետ, բանասեր, սփյուռքագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, FIPRESCI-ի` Կինոգետների և կինոլրագրողների միջազգային դաշնության հայկական մասնաճյուղի փոխնախագահ: Ծնվել է 1971-ին Երևանում: 1988-1993 թթ. ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության բաժնում: 1996-1997-ին եղել է Ուփսալայի համալսարանի (Շվեդիա) հրավիրված գիտաշխատող: Այժմ աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտի հայ սփյուռքի բաժնում: 1989-ից աշխատակցում է Հայաստանի և արտերկրի մամուլին` կինոյին, մշակույթին, հայ սփյուռքին, հայագիտության տարբեր բնագավառներին վերաբերող հոդվածներով, ինքնուրույն և թարգմանական գրական ստեղծագործություններով: Հայ իրականության տարբեր կողմերի վերաբերյալ ավելի քան 10 գրքի հեղինակ և խմբագիր է: Նրա ամենածավալուն աշխատությունն է «Հայերը համաշխարհային կինոյում» ուսումնասիրությունը (2004): 2004-ից համագործակցում է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի հետ` որպես ծրագրերի համակարգող: Մասնակցել է միջազգային գիտաժողովների, փառատոների եւ հանդիպումների:

Ծնվել է 1956-ին, բելգիացի է: Մշակույթի պատմության և սոցիալական մշակութային մարդաբանության մասնագետ: Թեկնածուական է պաշտպանել կինոյի պատմությունից: Բազմաթիվ գրքեր և հոդվածներ է հրապարակել աֆրիկյան, ասիական, լատինաամերիկյան և եվրոպական կինոյի մասին: SIGNIS-ի քարտուղարությունում ԶԼՄ-ների և կինոփառատոների հետ մասնագիտական կապերի հաստատման պատասխանատուն է և «SIGNIS Media» հանդեսի խմբագիրը: Միջազգային կինոփառատոների խորհրդատու է և Բելգիայի մասնագիտական կինոմամուլի ընկերակցության (Բրյուսել) քարտուղարն ու Բելգիայի Աֆրիկյան կինոյի փառատոնի նախագահը: Վերջին 25 տարում քանիցս ժյուրիի անդամ է եղել տարբեր միջազգային կինոփառատոներում:

Ծնվել է 1977թ. Մասիսում: Ուսանել է Սուրբ Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում: Անգլերեն լեզու և հոգեբանություն է սովորել Քոնֆորդիա քոլեջում (ԱՄՆ): Աստվածաբանության բակալավրի աստիճանն ստացել է Մեծ Բրիտանիայի Լիդսի համալսարանում, իսկ մագիստրոսինը` Օքսֆորդի: Վազգենյան հոգևոր դպրոցի տեսուչ է:

Ֆրանսիայի ռեֆորմիստական եկեղեցու և ժնևի բողոքական եկեղեցու պաստոր: Կաննում անցկացրած մանկությունից, համալսարանում մանկավարժություն և հումանիտար գիտություններ ուսանելուց հետո ավարտել է Մոնպելյեի (Ֆրանսիա) Բողոքական աստվածաբանական համալսարանը, ինչպես նաև Չիկագոյի և Ռիչմոնդի (ԱՄՆ) Բողոքական աստվածաբանական համալսարանը: Քահանա է եղել ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի և Շվեյցարիայի տարբեր եկեղեցական ծխերում: PRO-FIL-ի (Ֆրանսիա),WACC-իանդամ է, INTERFILM-ի փոխնախագահ: 2000-ից որպես INTERFILM-ի պատվիրակ, SIGNIS-ի հետ կազմում է Կաննի փառատոնի էկումենիկ ժյուրին: Եղել է Լոկառնոյի, Բեռլինի, Կաննի, Մոնրեալի կինոփառատոների, 5-րդ «Ոսկե ծիրանի» էկումենիկ ժյուրիի անդամ։